Zoeken

"Thuiskomen", door Gab Visser.

Ooit heb ik ergens de intentie omhoog geschoten dat ik een veelbewogen en inhoudelijk leven wilde hebben..Wat je met de juiste intentie uitzendt, krijg je terug en zo gebeurde het ook! Zo overtuigd als ik ben dat alles bestaat uit energie, zo overtuigend liet en laat het zich in mijn leven zien. Sinds ik me alle weetjes en facetten van mijn HSP bestaan eigen heb gemaakt en weet hoe het werkt, vallen de cadeautjes nog net niet letterlijk naar beneden.

Het was vallen, veel vallen…..soms zo hard dat ik me ernstig af begon te vragen of waar ik in geloofde wel klopte. Dingen op mijn pad die absoluut niet voldeden aan ……..en dat heeft heel wat strijd opgeleverd met mijn kosmische gezelschap.


Ze waren steeds zo vriendelijk om me de weg te wijzen, hebben het nooit af laten weten of ook maar één moment gedacht: we geven het op! Alles wat ik vroeg werd beantwoord, zowel negatief als positief. Wat ben ik boos geweest……want snapten ze het dan niet?

Of snapte ik het (nog) niet? Dat laatste bleek een feit……..en dus besloot ik op een goede dag maar eens werk te gaan maken met mijn grote plan. Ik zei ja tegen alles op mijn pad, laat maar komen, welkom en laten we het eens allemaal gaan onderzoeken.

De ommekeer………met als leidraad: ik ben altijd op de plek waar ik mag zijn, anders was ik er niet. Ik kwam op plaatsen waar ik lange tijd met een grote boog omheen was gelopen. Ik kwam mezelf tegen in situaties waar ik heel graag zo snel mogelijk weer weg wilde maar deze keer gewoon eens rustig rond bleef hangen. Inzichten te over…….hey dit was ik…..en ik mocht kijken naar alle pijnpunten, verdriet…….strijd en vooral naar dat meisje die zo ontzettend alleen was blijven staan. Mijn kosmische gezelschap reikte werkelijk alles aan, elke vraag werd beantwoord.



Er ontstond een simpele logica, ik kan dus zelf zorgen dat mijn energie mee werkt in plaats van tegen. Het werd een fundament, een basis en vandaar uit kon mijn bouwwerk ook echt vorm gaan krijgen. Dingen begonnen te veranderen, niet altijd op de manier die ik zelf had bedacht, integendeel. Maar het kwam wel en dus had het effect. De grootste stap was: oké, ik snap het , maar wat maakt nu dat ik precies dat uitzendt waardoor mijn kosmische gezelschap meteen begrijpt wat ik bedoel. Het was heel simpel……..het hoefde niet meer aan mijn voorwaarden of verwachtingen te voldoen. En zo kwam de vraag: Kosmos, ik wil naar huis, maakt niet uit hoe, hoe het er uit ziet, geen vorm, kleur….maar ik wil wél naar huis.

Thuiskomen, bij mezelf……overal. Dat kon alleen als alle rommel van mijn pad af werd geveegd en het was opnieuw mijn kosmische gezelschap die daar ondersteuning in kwamen geven. Ik kreeg een enorme bezem en hoefde alleen nog maar te vegen! Met het grootste gemak verdwenen er allemaal obstakels van mijn pad af……en als ik iets te overmoedig was en vond dat het wel netjes genoeg was kwam er onherroepelijk een kleine waarschuwing: Nee nee…..opruimen dus doe dat dan ook!Toen de bezem zo goed als versleten was kreeg ik als beloning een stoffer en blik. En ik kwam thuis……..letterlijk want uit het niets kreeg ik het huisje van mijn dromen aangeboden…..!



Thuiskomen, hoe mooi was dat! Niet alleen in de vorm een droomhuis op de plek waar ik elke dag zo ontzettend blij van word maar ook thuis komen in mijn leven. Zien hoe de dingen zich ontvouwen, hoe waardevol ze zijn geweest om ze te hebben mogen meemaken…..

Er ligt een zilveren tapijtje, alles wat van mij is heeft er een plekje……en wat er niet op hoort verdwijnt er met een veegje vanaf. Mijn kosmische gezelschap smult er van, brengt dingen op mijn pad om zo af en toe eens te testen of ik het blijf begrijpen en geeft zoveel mooie cadeautjes terug! Het manifesteert zich, ik hoef het alleen nog maar op te rapen! Hoe mooi is dat……….!