Zoeken

Tekst van 28 januari.

"Als je blijft herhalen tegen jezelf dat je je goed wilt voelen, dan zal je hogere zelf/intuïtie/ ziel in je oor fluisteren; "Ga hierheen. Ga daarheen. Kijk naar dit boek. Gooi die mail weg. Kijk naar dit tv programma, kijk niet naar dat programma. Luister naar dit nummer. Luister niet naar dat nummer." Je hogere zelf/intuïtie/ziel zal je stap voor stap begeleiden, , stukje bij beetje en van moment tot moment, als jij het Universum duidelijk maakt;

"Het enige wat belangrijk is, is dat ik me goed voel.'"


Ik merk dat dit nog weleens weerstand oproept; "Dit is niet reëel. Dat is niet het echte leven. Moet ik dan m'n kop in het zand steken voor alle ellende om me heen? Dit is egoïstisch."

Het klopt dat het niet reëel is om je altijd goed te voelen, dat is ook helemaal de bedoeling niet. Juist de momenten van negatieve emoties zijn de momenten dat je je wensen het Universum in lanceert. Maar om die wensen uit te kunnen laten komen is het nodig dat je focust op "je zo goed mogelijk" voelen, zodat je qua vibratie een match wordt met je wens, want dat is de enige manier om een wens zich te laten manifesteren.


Je kop in het zand steken is ook zeker de bedoeling niet. Er is inderdaad meer dan genoeg ellende op de wereld. Maar vraag je nu eens af wat jij daar in positieve zin aan bijdraagt door je hier ellendig over te gaan voelen. Wie heeft daar baat bij? Jij niet, jouw omgeving niet en ook de mensen die in de ellende zitten niet. Je komt dan in een neerwaartse spiraal terecht van gedachten en emoties waardoor je daar meer en meer van aan gaat trekken. En dit zal uiteindelijk leiden tot de manifestaties die daarmee matchen.


En vraag je dan eens af wat je positief bijdraagt als jij je focust op je zo goed mogelijk voelen. Jij voelt je daar goed bij en komt zo in een positieve opwaartse spiraal terecht waardoor je manifestaties ook steeds positiever zullen zijn. Vanuit die positie ben je van veel meer waarde, ten eerste voor jezelf maar ook voor anderen. Nu heb je iets te bieden, en wel vanuit compassie ,liefde en kracht. En niet vanuit medelijden, onmacht en gevoel van wanhoop. Nu heb je toegang tot de inspiratie die leidt tot ideeën die bevredigende oplossingen tot gevolg zal hebben.


Dus is het egoïstisch om je "zo goed mogelijk "voelen tot je hoogste prioriteit te maken? Of is het nodig om zowel goed voor jezelf als voor anderen te kunnen zorgen?