Zoeken

Mijn persoonlijke verhaal.

Bijgewerkt: 30 dec 2018

Mijn eerste kennismaking met de Wet van Aantrekking was in juni 1999. Ik zat op dat moment middenin een heftige burn out met verschrikkelijke paniekaanvallen, en kreeg van mijn zus het boek Een ongewoon gesprek met God van Neale Donald Walsh cadeau. Ze dacht dat ik daar wel wat aan zou hebben. Het was een point of no return. Ik heb dat boek werkelijk verslonden en bleef maar hardop uitroepen (ik woonde alleen gelukkig..): “ Zie nou wel, ik wist het, ik wist het gewoon!” Je moet weten dat ik christelijk ben opgevoed, niet streng maar wel met de bijbel en een christelijke school waar ik keurig elke week mijn psalmen leerde. In dit boek van Walsch wordt alles, van welke religie dan ook, aangehaald en omver geworpen, waar ik als kind en later jong volwassene al aan twijfelde. Op dat moment veranderde mijn wereld.


In Een ongewoon gesprek met God wordt al helder beschreven dat wijzelf degene zijn die ons leven creëren alleen dat we ons daar niet bewust van zijn. In plaats daarvan zijn wij afwachtende observanten die hopen op het beste en vrezen voor het ergste. Dit vond ik altijd al moeilijk te verteren en zeker in de crisis waarin ik op dat moment zat. Ik voelde geen houvast meer, geen bodem door de zware angstaanvallen die ik had. Dit boek was voor mij het eerste houvast op de weg terug en het begin van echt ontwaken, doordat ik me realiseerde wat mijn eigen rol en verantwoordelijkheid zijn in dit leven. Het duurde echter nog jaren voordat ik ook begreep waarom deze crisissen soms nodig zijn.


Als jong meisje had ik al een beeld van hoe en wie ik wilde zijn. Ik had alleen nog niet de vocabulaire om dat uit te kunnen spreken. Maar elke keer als ik iemand tegenkwam die zo’n enorme innerlijke rust en vertrouwen uitstraalde, zo in harmonie was met zichzelf, dacht ik alleen maar: dát wil ik ook! Zo wil ik me ook voelen. Maar had werkelijk geen idee hoe daar te komen. Op dat moment heb ik echter wel mijn intentie neergezet. Ik was toen 15 jaar.


Nu begrijp ik dat waar ik op dat moment stond en waar ik heen wilde mijlenver uit elkaar lag. Dus hoe mijn leven vanaf dat moment verliep, is dat ik alle obstakels die tussen mij en mijn doel lagen, tegenkwam. De ene keer ging ik het aan, de andere keer probeerde ik het te ontwijken. Begrijpen deed ik het in ieder geval niet. Ik heb me zo vaak afgevraagd waarom ik steeds door het ijs zakte en zaken als relaties, binding, gevoel van veiligheid, bij mij altijd zo’n groot probleem waren. Terwijl ik anderen, die naar mijn idee een zwaarder leven hadden gehad dan ik tot dan toe, daar moeiteloos doorheen zag fietsen. Nu begrijp ik dat dat allemaal te maken had en heeft met het dichten van het gat tussen waar ik stond en waar ik heen wil. Dan is dit de enige manier om mijn doel te bereiken, want dit is exact hoe de Wet van Aantrekking werkt.


Een paar jaar geleden heb ik weer een periode vol angst gehad maar nu voel ik letterlijk waar me dat gebracht heeft want op een gegeven moment had ik ineens een geweldige realisatie. Ik herinnerde me mijn droom van toen ik 15 was en ineens besefte ik: “Ik ben er!” Het gevoel van geluk wat mij overspoelde was enorm en daar gloei ik nog van na.

Of ik in de toekomst nog vaker dit soort periodes mee zal maken weet ik niet, ik kijk er zeker niet naar uit. Maar ik weet ook dat ik mijn doel steeds zal bijstellen, steeds meer zal willen en verder wil komen. En als dat betekent dat ik dus nog meer obstakels op moet ruimen dan is dat zo. Het is duidelijk dat dit mijn weg is in dit leven, dat ik de lat hoog leg voor mezelf omdat ik weet dat het haalbaar is. En dus zal ik daar voor gaan. Dat voelt niet eens als een keus, want met minder kan ik gewoon geen genoegen nemen.